Hilversum alive

De nacht van 30 Juni op 1 Juli 2007 was een lange nacht. Met een paar vrienden vertokken we rond een uur of 10 richting Hilversum. Daar aangekomen moesten we eerst onze fietsen kwijt, en probeerden we door de drukte te ontdekken wat er allemaal speelde. Het was ontzettend druk, en dus moeilijk uit te vinden waar en wanneer welk bandje speelde.
Als ik het festival van dit jaar zou moeten beschrijven; dan was het drukDruk, chaos en vervelend. Dat zijn de woorden warmee ik deze editie van Hilversum Alive zou moeten beschrijven. In vergelijking met 4 jaar geleden is het festival veel massaler geworden. Ik kan me zelfs nog herinneren dat ik 4 jaar geleden tijdens Hilversum heb staan flyeren. Dit zou nu bijna onmogelijk zijn, omdat je door de grote mensenmassa veel minder oogcontact hebt.Het aanbod aan bandjes was erg gevarieerd. Maar toch veel van hetzelfde. Zo waren er een aantal DJ-s en wat kleinere bandjes.Veel van hetzelfde dus. Erg jammer dat het festival in vergelijking met voorgaande jaren veel commerciëler is geworden. Van alle acts die er die avond optraden, heb ik er maar drie gezien. Volgens de Gooi en Eemlander zat het festival vorig jaar al aan zijn limiet. En dit jaarwas dirt niet veel anders. Zelfs ’s middags moest je erg je best doen om door de mensenmassa te komen. Dit jaar heb ik ook een aantal flyeraars zien staan, maar ik kan me voorstelen dat je niet lekker werkt in die drukte. Als fondsenwerver is het bijvoorbeeld belangrijk dat je oogcontact maakt met mensen. Maar dit jaar waren de mensen meer bezi met het bereiken van het poduim, dan dat ze oog hadden voor de promotiemedewerkers die stonden te werven en te flyeren.
Om 01.00 uur werd het festival afgesloten met een slotnummer. Waarna alle mensen die bij de podia stonden de kroeg in doken. Gevolg was dat het overal ontzettend druk was, en je amper kon ademen in de café’s gelegen aan de Groest. Bij café de Flater was het dan ook letterlijk ‘café in, en weer uit. Het zat overal gewoon stamp vol, en daarom zijn we ook niet te lang gebleven. Rond een uur of drie kwamen we thuis en heb ik bij Rutger nog een drankje gedronken, om daarna half slapend naar huis te fietsen. Ondanks het feit dat Alive niet zo boeiend was als we hadden verwacht, was het een geslaagde avond. We hebben even sfeer geproefd, zijn bijna platgedrukt, en hebben toch nog lekker staan stampen en zwijmelen op de muziek van Tribute to Bob Marley en DJ Willow.